نظریه ای درباره غنا

بسم الله الرحمن الرحیم

    در این نوشتار، بررسی فقهی حکم غنا صورت گرفته است. سعی شده متن حاضر کمی علمی باشد و البته به زبان عربی. شروع این بحث با فرمایشات عالم بزرگوار و جد کبیر ما مرحوم مولا محمد باقر محقق سبزواری رضوان الله تعالی علیه صورت گرفته که از فقهای معروف و مشهور و صاحب منصب شیخ الاسلامی در عصر خود بوده اند و سپس اقوال علمای بزرگوار و سید بزرگوار اعلی الله مقامه الشریف آمده و البته قول ایشان برای ما حجت و اصیل است.

ابتدا لازم است بدانید که غنا با موسیقی تفاوت دارد. یا شاید بتوان گفت موسیقی لفظی است برای یک علم بزرگ که غنا را هم در بر می گیرد. انواع موسیقی ممکن است حلال و حرام باشد. ممکن است از یک وسیله و شیء خارج شود یا از حنجره انسانی.

    موسیقی حلال هم داریم. مثلا صدای زیبای بلبل و قناری، صدای ریزش آب باران و آبشار، نوای نی ساربان که شترها را در صحراهای طولانی هدایت می کند و یا پزشکی که اضطرارا برای درمان بیمار از نوعی موسیقی استفاده می کند.

    اما غنا هیچ کدام این ها نیست. غنا آن قسم از موسیقی است که از حنجره انسان خارج می شود و در شریعت به حرمت متصف است. یعنی هر چه را بگوییم غنا است، در شریعت حرام است. مگر آن که از همان اول گفته باشیم غنا نیست.

    اما سؤال مهم همین است: غنا چیست؟

    به چه نوع صدایی غنا می گویند؟ آیا می شود یک مؤذن یا یک قاری هم مرتکب غنا شود و آیا آن هم حرام است؟ آیا نمی شود در عروسی ها از غنا استفاده کرد؟

    در این مقاله به سؤالاتی از این دست پاسخ داده شده، اما در اینجا در صدد بیان شقوق دیگر موسیقی و لهو و لعب نبودیم. بنابراین ذکری از حرمت رقص و استفاده از آلات موسیقی و استثنائات آن ها نیامده است.

    نکته آخر که در مقاله نیامده، حکم درآمد حاصل از غنا است. بعد از آن که نوع غنا مشخص شد و حرمت آن را دانستیم؛ حرمت کسب درآمد از طریق آن و انتخاب آن به عنوان شغل نیز معین است. چرا که هر امری که حرام و بی فایده یا مضر باشد، خرید و فروشش هم بین مسلمانان حرام است.

    می توانید این مقاله را از قسمت پایین دریافت کرده و مطالعه بفرمایید و در صورت اطمینان به وثاقت نویسنده، إن شاء الله عمل نمایید.